Team-Building

Naaalala ko pa noon kung paano niya hinawakan ang kamay ko para suportahan ako....

Bago pa lang ako sa kompanya, marami na kaming ginagawang team building doon. Subalit mayroong isang kakaibang team building ang nagpabago ng kinasanayan kong ganoon. Nagkaroon nang team building at na-assigned ako sa entertainment group dahil marunong akong maggitara. Tahimik lang ako at mahiyain, masipag din naman at marunong makisama pero mahiyain lang talaga. Tahimik lang akong nakatingin sa labas habang nakasakay sa loob ng coaster namin.

"Ok guys malapit na tayo sa Mt... kung saan gaganapin ang team building natin. Once again, I'm Lhean, you're team leader, have a nice day!"

Pagkatapos ko siyang mapakinggan, balik na ulit ako sa pagtanaw sa labas. Wala lang siya sa akin noon, hindi ko alintana kung sino siya pati ang pagkatao niya.

Halos 3 at kalahating araw din kami doon sa camp na iyon. Marami kaming pinagkaabalahan at mga activities na talagang nagpabuti ng pagsasamahan ng team namin. Sa katagalan naging malapit din ako sa mga teammates ko subalit ang hindi pa rin ako gaanong nakikipag-usap ay sa team leader namin. Hindi ko alam kung bakit, hindi ko alam.. Siguro, wala lang, siguro, hindi lang kami close talaga, siguro wala lang talaga kaming pag-uusapan.

Isa sa mga pinuntahan namin ay ang falls sa bundok na iyon. Nagkayayaan sila na lumangoy doon. Nagkusa na akong magpaiwan bilang bantay ng gamit namin subalit hindi iyon ang tunay kong motibo. Natrauma na kasi ako sa ganyan sa probinsya namin kaya ayoko nang umulit. Patuloy sila sa pag-eenjoy sa paglangoy habang ako naman tumutugtog ng gitara para hindi mainip.

"Excuse me, ano nga ulit name mo?"

"Ay kayo po pala ma'am. Marco po, marco po pangalan ko."

"Nako 'wag mo na akong tawaging ma'am, Lhean na lang. Wag ka na ring mag po, magkakaopisina rin naman tayo eh.. Tanong ko lang, bakit ayaw mong sumama doon sa falls? Tara ligo tayo."

"Hindi na po.. Ay este hindi na, ok lang ako dito. Mahirap na, baka mawalan pa tayo ng gamit."

"Wala namang mawawala diyan, tayo-tayo lang naman ang nandito eh.."

"Hindi na, ok lang ako dito, ienjoy niyo na iyong tubig, hehe.."

"Eh bakit nga ayaw mong sumama doon?"

"Wala lang, hehe.."

"Weh? Imposibleng wala lang.. Kung ayaw mong sumama doon, sasamahan na lang kita."

".....ienjoy niyo na lang iyong tubig doon oh, sayang minsan lang tayo makarating dito, hehe.."

"Iyon na nga eh, minsan na lang tayong magpunta dito, ayaw mo pang subukan. Pero bakit nga ba kasi ayaw mo?"

"Eh kasi.."

"Eh kasi ano?"

"Ganito kasi iyon.."

Kinuwento ko sa kanya ang mga pangyayari at natawa lang siya.

"Haha! Iyon na 'un? Tara na nga, akong bahala sa iyo."

Nang mga oras na iyon, hinawakan niya ang braso at kamay ko ng mahigpit. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kakaibang kamay na hindi ko pa naramdaman noon. Tumigil lang ako sa pampang ng tubig habang siya ay nakalusong na.

"Ang dami mong arte ah, halika na kasi.."

Tumayo lang ako at bahagyang umiling subalit hinila niya ang kamay ko at inalalayan ako papunta sa gitna ng bumabagsak na tubig sa falls. Hindi kami alintana ng mga teammates namin dahil sila ay abalang kumakain doon sa pwesto namin.

"Kita mo? Hehe.. Wala ka namang dapat ikatakot kasi mababaw lang 'to no tsaka kasama mo naman ako eh..

Napalingon ako sa kanya pero nagpanggap na hindi ko narinig ang mga sinabi niya..

"Ang ibig kong sabihin, kasama mo naman ako kaya hindi ka malulunod."

Ngumiti lamang ako pero alam kong may ibig sabihin ang mga sinabi niyang iyon.

Marami na kaming naging activites sa camp at halos kasundo ko na ang mga teammates ko. Last day namin bago kami umalis kinabukasan. Dahil walang gaas, magsisibak kami ng kahoy pangluto ng kakainin namin ngayong tanghalian, hanggang bukas. Dahil minsan na akong lumaki sa probinsya, marunong akong gawin iyon kaya nagpresenta na akong isang buhos na magsisibak ng kahoy para sa lahat ng lulutuin. Ang mga teammates namin ay abala sa pagpreprepare ng mga inihaw na ulam namin. Si Lhean naman ay nakikialam sa sinasaing ko na niluluto sa paggagatong. Habang ako naman, walang humpay na nagsisibak ng kahoy at inalis ko na ang damit ko dahil mainit.

Maya-maya nakarinig ako ng sigaw, at dahil ako ang malapit sa pinaglulutuan, ako na ang rumesponde. Si Lhean pala, bahagyang napaso ang daliri at natatakot sa malakas na apoy sa kugon.

"Hahahaha! Iyan lang pala ang ikinasisigaw mo? Haha!"

"Ikaw ang yabang mo. Palibhasa marunong ka eh kaya ka ganyan."

"O easy lang, chill!"

"Chill ka diyan, eh kung tinuturuan mo kaya ako para marunong din ako."

"Sige na nga, hehe.."

Inalalayan ko ang dalawang braso niya habang nasa likod niya ako upang maturuan siya ng mas maayos. Binigyan ko na rin ng paunang lunas ang mga daliri niya.

"Ikaw kasi sa susunod, mag-iingat ka. Tingnan mo inabot mo ngayon, binebendahan ko ang mga kamay mo."

Ginagawa lang biro ni Lhean ang mga sinasabi ko at sa kasamaang palad inabutan pa kami ng mga teammates namin sa ganoong lagay at inulan pa kami ng kantyaw.

Nagpalipas na kami ng aming huling gabi sa beach doon sa camp. Iyon ang pinakamasayang gabi para sa kanila at sa akin sa loob ng tatlong araw naming pananatili sa camp. Nagbonfire kami sa puting buhangin malapit sa dagat doon; nagsaya, nagsayawan, nagtugtugan, at nagkantahan sa saliw ng aking gitara. Nang mapagod na ang lahat, nagkanya-kanya na kaming balik sa tent namin upang magpahinga na. Subalit ayaw pa akong dalawin ng antok kaya naman habang tulog na ang lahat, nagtungo ako sa dalampasigan bitbit ang aking gitara at jacket at doon tumugtog para dalawin ng antok.

"Bakit nandito ka pa?"

"O ikaw pala 'yan Lhean. Ayaw pa kasi akong dalawin ng antok eh.."

"Miski ako eh, hindi pa ako inaantok. O bakit mo tinigil ang paggigitara mo? Tugtog ka ulit, tugtugan mo naman ako.."

"Sige-sige.. just an ordinary song, for a special girl like you. From a simple guy that's so in love with you.."

Habang kinakanta ko iyon ay hindi ko maiwasang mapatingin sa kanya habang siya'y malayo ang tingin at nakikinig ng maigi sa pagtugtog ko. Subalit nahuli niya rin ang pasulyap-sulyap ko sa kanya kaya umiwas na ako ng tingin.

"Salamat nga pala sa kanina ah.."

Tumigil muna ako sa paggigitara at humiga na lang sa buhangin para bigyang pansin ang mga sinabi nia.

"Ah.. Un ba, wala un. Responsibilidad naman kasi ng lalake na rumesponde sa mga pangangailangan ng babae eh.."

Sandaling nagkaroon ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. Humiga na rin siya sa buhangin at pareho na kaming nakatingin sa kalawakang puno ng bituin.

"Ganda nila no?"

"Oo, parang ikaw."

"Ewan ko sa iyo, tigilan mo nga ako."

"Hehe, totoo naman eh.. Siya nga pala, bakit ang buti mo sa akin?"

"Kakaiba ka kasi sa mga nakilala ko sa mga team building na nasalihan ko na.. Siguro dahil masipag ka, simple lamang at maalalahanin na rin.."

"Ganoon? Hehe.."

Sandali muling nagkaroon ng katahimikan sa pagitan naming dalawa habang tinatanaw ang malawak na kalangitang puno ng bituin.

"Uy nakita mo iyong shooting star?!"

"Saan?"

Umupo ako ng ayos at aakmang tatanungin paglingon kaso nakita ko siyang nakaupo at nakapikit, humuhiling siguro. Inantay ko siyang matapos para matanong ko ng maayos.

"Naniwala ka naman sa ganyan?"

"Oo naman. Bakit masama ba?"

"Hindi naman. Maaari ko bang malaman kung ano ang hiniling mo?"

"Patawa ka naman oh, syempre bawal, haha!"

"Sige na, tayong dalawa lang naman eh, hehe.."

"Wag ka na makulit balang araw sasabihin ko din."

Sasagot pa sana ako kaso napansin kong nilalamig na siya at baka sipunin na rin kaya pinahiram ko na ang jacket ko at niyaya na siyang matulog. Hinatid ko na siya hanggang sa tent niya at pinahiram ko na rin ang jacket ko.

"Salamat ha.."

"Walang anuman, pahinga ka na."

"Good night!"

Natigilan ako sa sinabi niyang iyon at bahagyang natulala sa kanya.

"Good night din, hehe.."

Sa loob ng anim na taon, naging mabuti ang pagsasamahan namin ni Lhean. At ngayon, hawak ko ang kamay niya, hindi para suportahan kundi para kabitan ng singsing sa harap ng altar. Doon ko lang din nalaman na higit pa sa inaasahan niya ang hiniling niya sa bituin noong araw na mag-team building kami. Hinangad niya lang pala na maging mabuti ang pagsasamahan namin subalit higit na ikinaligaya niya ang pug-abot namin sa puntong ito.