Wala na si Choco....

Ang bigat-bigat sa pakiramdam. HIndi ko alam.. hindi ko alam..

hndi ko matnaggap na wala na si Choco..

hindi ko matanggap na nakahimlay na siya ngayon at nakas-sako..

nag bigat talaga sa pakiramdam.. naliulungkot ako pero hindi kao maluha..

ang hirap tanggapin... hind ko matanggap..

gusto ko siyang bantayan pero kapag nakikita ko iyong bangkay niya..

hindi ko talaga matanggap..

kapag nakikita ko iyon.. gusto ko siyang gisingin.. ayaw maniwala ng mga paningin ko na patay na talaga siya.. ayaw paniwalanaa ng ng buong katawan ko..

ang bigat ng pakiramdam ko.. gusto ko siyang bantayan hanggang bukas.. 

pero ayokong makita iyong bangkay niya dail hindi ko kaya..

hindi ko kayang makita at hindi ko kayang tanggapin..

sana lang natutulog lang siya.. sana lang hnidi iyon totoo..

pero bago man iyon.. ilang araw na siyangm ay sakit, malalang sakit.. 

hindi man lang namin naasikaso.. hnndi ko man lang siya inalagaan ng maigi.. hindi ko man lang iningatan..

pero pointless din ang pagsisi ko... paano kung nandoon nga ako nung namatay siya.. pagmamasdan ko lang siyang hirap na hirap at mas hindi ko kaya iyon.. hindi kaya ng buong pagkatao ko.. hindi ko kayang mamatay siya nang nandoon ako.. hindi ko kaya.. hindi ko matanggap..

wala rin nmn akong magagawa kahit nandoon man ako.. wala akong magagawa..

nakakalungkot.. hirap na hirap na siya sa pakiramdam niya.. hindi na niya kinaya.. hirap na hirap na siya..

ang mga pangyayari sa kanya bgo siya namantay ay narinig ko lang dahil kinuwento lang iyon sa akin.. 

pero ang bigat, ang sakit sa pakiramdam.. kung kinukwento pa nga lang hindi ko na matanggap, paano pa kaya kung mismong nandoon na ko...

hindi ko matanggap pero kailangan.. paalam choco.. patawarin mo ako kung naging pabaya ako sa iyo.. sorry talaga.. kung maibabalik ko lang nag mga araw na nagkukulang ako.. sana.. sana naging mas maayos ang pagkamatay mo..

maraming salamat at mahal ka namin.. paalam choc